Opieka medyczna w ładzie libertariańskim

Zapraszam na stronę Instytutu Misesa, gdzie można przeczytać napisany wspólnie z Kamilem Rozynkiem tekst poświęcony finansowaniu usług medycznych w ładzie libertariańskim:

S. Wójtowicz, K. Rozynek Finansowanie usług medycznych w systemie całkowicie prywatnej opieki medycznej

Artykuł jest częścią szerszego projektu, który realizujemy z Kamilem od dłuższego czasu, a który ma przedstawić całościowy obraz funkcjonowania prywatnej opieki medycznej w ładzie libertariańskim.


Wszystkie zamieszczone na blogu teksty są bezpłatne. Jeżeli chciałbyś wesprzeć istnienie bloga i przyczynić się do promocji idei wolnościowych, proszę o wpłaty na konto.

Stanisław Wójtowicz
Santander Bank

31 1090 1447 0000 0001 0168 2461

3 Comments:

  1. Dla mnie niestety to bohaterska walka z problemami, które w normalnych systemach publicznych (Skandynawia) nie występują.

    Poza tym bez jakichś badań ilościowych to jest wszystko dosyć spekulatywne. To trochę tak jak z krzywą Laffera – wszyscy się mniej więcej zgadzają, że ona jakoś odwzorowuje rzeczywistość, ale trudno określić jej przebieg (gdzie dokładnie ma ekstremum i jak jest stroma dla danego sektora danej gospodarki), a dopiero ta wiedza umożliwia odpowiedź na konkretne pytania typu obniżyć czy podwyższyć podatki.

    Te nadpłaty w pkt. 3 i dodatkowe składki w pkt. 4 byłyby bardzo wysokie, bo przewlekle chory jest olbrzymim obciążeniem dla korpo medycznego. Większości ludzi nie byłoby na nie stać. I mamy system amerykański z milionami chorych poza systemem.
    Również w przypadku emerytów te składki będą drastycznie większe niż w przypadku osób młodych.
    „Osobami, które nie byłyby w wystarczający sposób produktywne, by opłacić usługi medyczne, zająć musiałyby się rodzina, lokalna społeczność, kościoły lub instytucje charytatywne.” – to jest jakiś dramat, XIX wiek, miłosierdzie gminy.
    „Zachęty ekonomiczne do dbania o zdrowie” jako czynnik radykalnie obniżający składki nie przekonują mnie ze względu na postęp medycyny i związane z nim koszty. Osoby dbające o zdrowie po prostu później trafiają do tych samych specjalistów od kardiologii czy onkologii, a leczeni mogą być nawet dłużej i kosztowniej.

    1. „Dla mnie niestety to bohaterska walka z problemami, które w normalnych systemach publicznych (Skandynawia) nie występują.”

      Zapewnienie pełnej ochrony ubezpieczeniowej pacjentów jest w tych systemach zapewnione przez ich nacjonalizację. Rozwiązując jeden problem, tworzymy więc inny – odtąd nie istnieje konkurencja między producentami usług medycznych. Jaki mechanizm zapewnia jakość i niskie koszty opieki medycznej w systemie państwowym?

      „bez jakichś badań ilościowych to jest wszystko dosyć spekulatywne”
      No jest spekulatywne. Trzeba by to wzbogacić, o ile to możliwe, jakimiś empirycznymi rozpoznaniami odnośnie funkcjonowania takich ubezpieczeń. Trochę o tym wspominamy.

      „Te nadpłaty w pkt. 3 i dodatkowe składki w pkt. 4 byłyby bardzo wysokie, bo przewlekle chory jest olbrzymim obciążeniem dla korpo medycznego. Większości ludzi nie byłoby na nie stać.”

      Przewlekłe choroby są wielkim kosztem, ale są rzadkie. Tak działają ubezpieczenia. Generalnie można zliczyć wydatki na służbę zdrowia i podzielić je przez liczbę pracujących osób, to by dało jakieś pojęcie o wysokości tych składek. Ale tutaj właśnie pojawia się kwestia efektywności. Państwowy system jest bardzo marnotrawczy.
      Można założyć, że dla normalnie zarabiającej osoby to by nie był problem. Gorzej mogłoby być z najuboższymi. Ale z drugiej strony my nie uważamy, że istnieje potrzeba istnienia ubogich ludzi, oni nie są dziś produktem natury, ale produktem błędnie zaprojektowanych instytucji.

      „Również w przypadku emerytów te składki będą drastycznie większe niż w przypadku osób młodych.”

      Trochę będą wyższe, ale emeryci będą mieli całe życie, by zebrać na to pieniądze.

      „To jest jakiś dramat, XIX wiek, miłosierdzie gminy.”

      Wydaje nam się, że duża część osób biednych jest produktem państwowych polityk i że po prostu w libertarianizmie byłoby ich radykalnie mniej, a wtedy taka pomoc by wystarczyła. Trzeba pracować, oszczędzać, unikać ryzykownych zachowań itd.

      „Zachęty ekonomiczne do dbania o zdrowie jako czynnik radykalnie obniżający składki nie przekonują mnie ze względu na postęp medycyny i związane z nim koszty. Osoby dbające o zdrowie po prostu później trafiają do tych samych specjalistów od kardiologii czy onkologii, a leczeni mogą być nawet dłużej i kosztowniej.”

      To jest ciekawe zagadnienie, ta spirala kosztów – im lepsza medycyna, tym więcej trzeba na nią łożyć. Ale ona nie uderza w nasz projekt.
      My chcemy pokazać, że wolny rynek tworząc dobre zachęty spowodowałby, że ludzie byliby zdrowsi, dzięki czemu nawet jakby medycyna była droga to osiągnęliby TEN SAM efekt zdrowotny, np. żyliby 80 lat. A to, że zawsze można potem wydać więcej pieniędzy i żyć 85 lat to inna sprawa. Teoretycznie każdej osobie można by przedłużyć życie o parę lat, ale to by się wiązało z olbrzymimi kosztami.

  2. Знаете ли вы?
    Бывший наркокурьер, став премьер-министром Юкона, принимал законы против наркомании и наркоторговли.
    Плата за проезд в последний путь у древних была скорее символической.
    Фиктивно отменить рабство в Камбодже её короля заставили французские колонизаторы.
    В игре про выгорание отражён печальный личный опыт главного разработчика.
    Самцы косатки, обитающие в Британской Колумбии, всю жизнь живут с мамой.

    http://www.arbeca.net/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.